In het jaar 1955 hing op een avond de overheerlijke geur van versgebakken pannenkoeken in het huis van de familie Smit. Het was de moeder van Kees die deze lekkernijen bakte. Kees en zijn broer konden bijna niet wachten, het water liep ze in de mond. Met een brede glimlach serveerde hun moeder de pannenkoeken, wetend hoe dol haar zoons erop waren.
Op het moment dat Kees zijn vork in een pannenkoek wilde prikken, zei zijn moeder: ‘’Wacht even, jongens.” Verbaasd keken de broers elkaar aan. “Weten jullie nog wat we jullie geleerd hebben?”
Kees en zijn broer keken elkaar aan, en ondanks de knorrende magen, begrepen ze de boodschap van hun moeder. Ze stonden op en renden naar buiten.
Niet veel later kwamen ze terug, hand in hand met de buurvrouw die veel op zichzelf was aangewezen. De buurvrouw genoot van de pannenkoeken en zo had ook deze dame een fijne avond.
De levenslessen waaraan de jongens werden herinnerd waren ‘‘ervaar hoe mooi het is om te kunnen delen” en ‘’heb aandacht voor elkaar’’. In de video hieronder zie je hoe deze mooie herinnering gedeeld wordt en hoe ze de waarde van delen en aandacht voor elkaar belichten.